پاسخ کوتاه این است: خیر. تا امروز هیچ مطالعه علمی معتبری ارتباط مستقیمی بین ایمپلنت دندان و ابتلا به سرطان پیدا نکرده است. ایمپلنتهای دندانی از موادی مانند تیتانیوم و زیرکونیا ساخته میشوند که دهههاست در پزشکی و دندانپزشکی استفاده میشوند و سازگاری بالایی با بدن انسان دارند. در ادامه این مقاله میبینیم این شایعه از کجا شکل گرفته، چرا گاهی افراد بعد از ایمپلنت دچار نگرانی بیمورد از سرطان میشوند، و در چه شرایطی واقعاً باید به دندانپزشک مراجعه کرد.
چرا این شایعه درباره ایمپلنت دندان و سرطان شکل گرفته است؟
بخش زیادی از این نگرانی از یک سوءتفاهم ساده میآید. وقتی بدن در حال پذیرفتن ایمپلنت است، ممکن است در ناحیه اطراف آن کمی التهاب یا تورم ایجاد شود. در برخی موارد، اگر این التهاب درمان نشود و طولانی شود، بافت اطراف ایمپلنت کمی سختتر از حالت عادی به نظر میرسد و همین موضوع باعث میشود فرد بهاشتباه نگران تومور یا سرطان دهان شود، در حالی که این حالت معمولاً نشانه یک عفونت موضعی قابلدرمان است، نه سرطان. عامل دیگر هم ترس عمومی از هر نوع جسم خارجی فلزی در بدن است که با کمی اطلاعات نادرست در فضای مجازی، به یک باور غلط رایج تبدیل شده است.
ایمپلنت دندان از چه موادی ساخته شده و آیا این مواد سرطانزا هستند؟
پایه ایمپلنت دندان معمولاً از تیتانیوم ساخته میشود، فلزی که علاوه بر دندانپزشکی، در مفصلهای مصنوعی، پیسمیکرهای قلبی و پیچهای ارتوپدی هم بهطور گسترده استفاده میشود و سابقه طولانی و ایمنی اثباتشدهای در پزشکی دارد. روکش روی پایه ایمپلنت هم معمولاً از سرامیک یا زیرکونیا ساخته میشود که هیچکدام در دسته مواد سرطانزا قرار نمیگیرند. این مواد بهگونهای انتخاب شدهاند که بدن آنها را جسم خارجی مهاجم تشخیص ندهد و واکنش ایمنی شدیدی نسبت به آنها نشان ندهد.
تحقیقات علمی درباره ارتباط ایمپلنت دندان و سرطان چه میگویند؟
مطالعات متعددی روی بیماران دارای ایمپلنت دندان در سراسر جهان انجام شده و هیچکدام نتوانستهاند افزایش معنیدار خطر ابتلا به سرطان را در این افراد نسبت به جمعیت عمومی نشان دهند. در موارد نادری که بیماران دارای ایمپلنت بعدها به سرطان دهان مبتلا شدهاند، عامل اصلی معمولاً مصرف دخانیات، الکل یا سابقه خانوادگی بوده، نه خود ایمپلنت؛ یعنی همان عوامل خطر شناختهشده سرطان دهان که برای هر فردی، با یا بدون ایمپلنت، صادق است.
عفونت یا التهاب اطراف ایمپلنت چطور با سرطان اشتباه گرفته میشود؟
التهاب بافت اطراف ایمپلنت که در اصطلاح پزشکی «پریایمپلنتیت» نام دارد، شایعترین دلیل نگرانی بیمورد بیماران از سرطان است. این عارضه با علائمی مثل قرمزی، تورم، خونریزی لثه و گاهی ترشح همراه است و کاملاً قابل درمان است، بهخصوص اگر زود تشخیص داده شود. تفاوت اصلی این حالت با ضایعات سرطانی این است که عفونت معمولاً با درمان (مثل آنتیبیوتیک یا تمیزکاری تخصصی) بهبود مییابد، در حالی که ضایعات سرطانی با گذشت زمان بدون درمان خاص از بین نمیروند و گاهی همراه با بزرگ شدن تدریجی غدد لنفاوی گردن یا زخمهایی هستند که بهبود نمییابند.
آیا افراد مبتلا به سرطان میتوانند ایمپلنت دندان انجام دهند؟
این موضوع کاملاً به وضعیت بیمار بستگی دارد. اگر فردی در حال درمان فعال سرطان (مانند شیمیدرمانی یا رادیوتراپی ناحیه سر و گردن) باشد، معمولاً دندانپزشک و پزشک معالج ترجیح میدهند ایمپلنت را تا پایان دوره درمان و بهبود وضعیت عمومی بیمار به تعویق بیندازند، چون این درمانها میتوانند روی روند ترمیم و جوشخوردن ایمپلنت با استخوان فک اثر بگذارند. اما برای افرادی که سرطان آنها تحت کنترل است یا دوره درمان را با موفقیت پشت سر گذاشتهاند، ایمپلنت دندان معمولاً با هماهنگی بین دندانپزشک و پزشک معالج امکانپذیر است.
چه زمانی نگرانی درباره ایمپلنت دندان واقعاً جدی است؟
با اینکه ایمپلنت دندان باعث سرطان نمیشود، برخی علائم هستند که در هر شرایطی (با یا بدون ایمپلنت) نباید نادیده گرفته شوند و باید سریع به پزشک یا دندانپزشک گزارش شوند: زخم یا ضایعهای در دهان که بیش از دو هفته بهبود نمییابد، تورم یا برآمدگی که با وجود درمان آنتیبیوتیکی از بین نمیرود، بیحسی یا کرختی غیرعادی و طولانیمدت، و بزرگ شدن غیرعادی غدد لنفاوی گردن. هیچکدام از این موارد بهتنهایی به معنای سرطان نیست، اما بررسی بهموقع آنها همیشه عاقلانهتر از نادیده گرفتن است.
